Η στοματική αναπνοή είναι η συνήθεια που έχουν ορισμένα παιδιά (και όχι μόνο) να αναπνέουν κυρίως από το στόμα και όχι από τη μύτη. Αυτή η συνήθεια σχετίζεται με στενότητα των οστικών δομών στην περιοχή της μύτης, που εμποδίζει την εισπνοή του αέρα. Έτσι, τα παιδιά αυτά αναγκάζονται να έχουν το στόμα ανοιχτό για μεγάλα χρονικά διαστήματα, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση συγκεκριμένων αλλαγών στο πρόσωπο.

Η κάτω γνάθος βρίσκεται συνεχώς σε ανοιχτή θέση, τα δόντια δεν κλείνουν μεταξύ τους φυσιολογικά και η γλώσσα εδράζεται στο βάθος του στόματος. Το επάνω χείλος εμφανίζεται άτονο, άχρωμο και αδύνατο, τα μπροστά επάνω δόντια προβάλλουν αρκετά, τα μάγουλα χάνουν τη ζωντάνια τους και εμφανίζονται επιπεδωμένα, τα ρουθούνια της μύτης είναι μικρά και στενά.

Κατά τον ύπνο, συχνά εμφανίζεται το πρόβλημα του ροχαλητού ή ακόμη και κρίσεις υπνικής άπνοιας, λόγω της πτώσης της γλώσσας και της απόφραξης της εισόδου του φάρυγγα. Οι ασθενείς, λόγω αυτού, εμφανίζουν συχνά υπνηλία και χαμηλή ενεργητικότητα καθ’όλη τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές στα παιδιά με το πρόβλημα της στοματικής αναπνοής, που φαίνονται να είναι λιγότερο δραστήρια από τα άλλα παιδιά.

  Τέλος, ένα ακόμη χαρακτηριστικό των παιδιών με στοματική αναπνοή είναι η συχνή εμφάνιση λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (αμυγδαλίτιδα, φαρυγγίτιδα κλπ). Αυτά τα παιδιά είναι που συχνότερα οδηγούνται στο χειρουργείο για να αφαιρέσουν τις αμυγδαλές και τα "κρεατάκια", αν και θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με την εφαρμογή του HYRAX που διευρύνει τις οστικές δομές της περιοχής και διευκολύνει την αναπνοή από τη μύτη.