
Η απώλεια οστού είναι πολύ συχνό εύρημα, όταν προσπαθούμε να
τοποθετήσουμε εμφυτεύματα στο στόμα των ασθενών . Υπάρχουν οι απώλειες που μας επιτρέπουν οριακά να τοποθετήσουμε το εμφύτευμα σε μία φάση, δηλαδή χωρίς ή με την ταυτόχρονη χρήση αναγεννητικών υλικών. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις έλλειψης οστού που απαιτούν την τοποθέτηση των εφυτευμάτων σε δεύτερη φάση, αφού πρώτα γίνει η «αναδόμηση» της περιοχής και επανέλθει το οστό στις κατάλληλες διαστάσεις. Αυτό επιτυγχάνεται με διάφορα αναγεννητικά υλικά (οστικά μοσχεύματα, μεμβράνες κλπ) τα οποία σε διάστημα μεταξύ 4 – 6 μηνών μας δίνουν τις επιθυμητές διαστάσεις στο οστό των γνάθων.