Στην δεκαετία του ‘90, τα εμφυτεύματα φορτίζονταν σε τουλάχιστον 6 μήνες, με την αιτιολογία της αναμονής για οστεοενσωμάτωση (το διάστημα που χρειάζεται για να αγκυλωθεί το εμφύτευμα στο οστό των γνάθων και να αποκτήσει την απαραίτητη σταθερότητα, ώστε να δεχτεί δυνάμεις).

Αυτό συνέβαινε επειδή η επιφάνεια των εμφυτευμάτων δεν είχε την κατάλληλη μορφή, ώστε να επέλθει επιτάχυνση αυτής της διαδικασίας (λεία εμφυτεύματα, χωρίς σπείρες ή με ελάχιστη αδρότητα). Στις μέρες μας, τα εμφυτεύματα περνούν στην πλειοψηφία τους την αρμόζουσα επεξεργασία, κυρίως όσων αφορά την αδρότητα της επιφάνειάς τους, γεγονός που διευκολύνει και επιταχύνει με τρομακτικούς ρυθμούς την οστεοενσωμάτωση. Σήμερα, τα εμφυτεύματα φορτίζονται το πολύ σε 3 μήνες ή ακόμη και την ημέρα της τοποθέτησής τους, εκτός των περιπτώσεων όπου έχει γίνει αναγέννηση οστού στην περιοχή και πρέπει απαραιτήτως να αναμένουμε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα (5-6 μήνες περίπου).