Η ορθοδοντική θεραπεία χωρίζεται συνήθως σε δύο φάσεις.

Κατά την πρώτη φάση, όσο ο ασθενής βρίσκεται στην παιδική ηλικία, μπορούμε με ειδικούς ορθοδοντικούς μηχανισμούς να επέμβουμε στην ανάπτυξη των γνάθων, διορθώνοντας ή και προλαμβάνοντας μελλοντικά ορθοδοντικά προβλήματα που σχετίζονται με τη μη σωστή εξέλιξη της οστικής ανάπτυξης. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία που να αποτελεί σημείο τερματισμού αυτής της φάσης και να ανταποκρίνεται σε όλες τις περιπτώσεις. Κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Συνήθως η ηλικία των 12 ετών αποτελεί ένα ορόσημο για την ανάπτυξη της κάτω γνάθου, ενώ για την πλήρη συνοστέωση της επάνω γνάθου ο χρόνος αυτός επιμηκύνεται κατά 3-4 χρόνια ακόμη. Ωστόσο, για να προσδιορίσουμε ακριβώς τη δυναμική ανάπτυξης που έχει ένα παιδί σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, υπάρχει μια ειδική ακτινογραφία, κατά την οποία μελετούμε την ανάπτυξη των οστών των δακτύλων και βάση αυτών μπορούμε να ορίσουμε εάν υπάρχει περιθώριο ανάπτυξης ή εάν πλέον θα πρέπει να περάσουμε στη δεύτερη φάση της ορθοδοντικής όπου θα μιλήσουμε μόνο για οδοντικές μετακινήσεις και μικρές μόνο σκελετικές αλλαγές.