Σε ασθενείς που έχουν δεχθεί ακτινοβολία στην συγκεκριμένη περιοχή, υπάρχει διατάραξη της αιματικής κυκλοφορίας της στοματικής κοιλότητας, καθώς και εκφύλιση του βλεννογόνου και των ούλων.

Επίσης, σε αυτούς τους ασθενείς, υπάρχει καθυστερημένη ανταπόκριση των αμυντικών μηχανισμών και διαταραγμένη επούλωση των σκληρών ιστών του στόματος (οστό). Αυτό συμβαίνει επειδή η ακτινοβολία επηρεάζει αδιάκριτα και τα κύτταρα – στόχο και τα υγιή κύτταρα των ασθενών, καθιστώντας την από την μία ευεργετική και από την άλλη καταστρεπτική θεραπεία. Συγκεκριμένα για την τοποθέτηση εμφυτευμάτων στις γνάθους, έχει θεσπιστεί ένα κατώτερο όριο 2 ετών από την λήξη της ακτινοβόλησης, μέσα στο οποίο δεν μπορεί να γίνει καμία αιματηρή θεραπεία στο στόμα του ασθενούς, για να αποφευχθεί η πιθανότητα μόλυνσης, οστεονέκρωσης και απόρριψης των εμφυτευμάτων. Μετά από αυτό το διάστημα, η τοποθέτηση καθίσταται αρκετά ασφαλής θεραπεία. Συνεπώς, πρέπει να ενημερώσετε τον χειρουργό για πιθανή ακτινοβόληση στο παρελθόν και να καθορίσετε σαφώς το διάστημα και την χρονική περίοδο λήξης αυτής για να προλάβει τις πιθανές επιπλοκές.