Όπως γνωρίζουμε, τα πρώτα δόντια που βγάζει ένα παιδί -τα λεγόμενα νεογιλά- είναι

είκοσι στον αριθμό, δέκα επάνω και δέκα κάτω, ενώ τα μόνιμα δόντια που βγαίνουν στη συνέχεια είναι 32 μαζί με του φρονιμίτες. Ωστόσο, υπάρχει περίπτωση ένα παιδάκι να μην βγάλει και τα 20 παιδικά δόντια του, αλλά να έχει κάποια έλλειψη, δηλαδή να μην υπάρχει εκ γενετής το σπέρμα του αντίστοιχου δοντιού. Περισσότερο συχνό, βέβαια, είναι να εμφανίζεται κάποια συγγενής έλλειψη σε μόνιμο δόντι. Ένα μεγάλο ποσοστό του συνολικού πληθυσμού μπορεί να εμφανίσει μία ή περισσότερες συγγενείς ελλείψεις δοντιών, που να μη σχετίζονται με άλλες γενικές παθήσεις. Συχνότερα εμφανίζεται η περίπτωση έλλειψης των πλάγιων επάνω κοπτήρων ή κάποιου εκ των κάτω προγομφίων, αλλά και έλλειψη κάποιου ή κάποιων εκ των φρονιμιτών. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις σοβαρών ελλείψεων δοντιών που συχνά σχετίζονται με γενικότερα σύνδρομα. Επιπλέον, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο που παρατηρείται, να μην ανατέλλει ένα μόνιμο δόντι και να σκεφτόμαστε ότι υπάρχει κάποια συγγενής έλλειψη, ενώ στην πραγματικότητα να υπάρχουν άλλοι παράγοντες που εμποδίζουν το δόντι να βγει στη στοματική κοιλότητα, όπως συχνά συμβαίνει με τους λεγόμενους μεσόδοντες ή σε περίπτωση αγκύλωσης ενός δοντιού μέσα στη γνάθο. Για το λόγο αυτό είναι πολύ σημαντικό να παρακολουθείται ένα παιδί καθ' όλη την περίοδο αλλαγής των δοντιών του και μέχρι την πλήρη ανατολή του μόνιμου οδοντικού φραγμού, και να λαμβάνονται οι απαραίτητες πανοραμικές ακτινογραφίες για τη μελέτη της εξέλιξης της ανατολής των δοντιών του.