Η διάβρωση του σμάλτου είναι απώλεια οδοντικής ουσίας χημικής αιτιολογίας και δεν σχετίζεται με τα μικρόβια και την τερηδόνα. Προκαλείται από τη δράση

οξέων στη στοματική κοιλότητα, τα οποία προέρχονται είτε από το περιβάλλον (εξωγενή) είτε από τον ίδιο τον οργανισμό (ενδογενή). Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα οξέα που περιέχονται σε όξινες τροφές και ποτά (πχ. λεμόνι, φρούτα, ανθρακούχα αναψυκτικά), αλλά και σε όξινα φάρμακα. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οξέα του γαστρεντερικού συστήματος, τα οποία δρουν στο στόμα σε περιπτώσεις διατροφικών και γαστρεντερικών διαταραχών (π.χ. γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση). Άρα, λοιπόν, διάβρωση συναντάμε σε άτομα που συνηθίζουν να καταναλώνουν όξινες τροφές και ποτά ή έχουν γαστρεντερικές διαταραχές, λόγω της έντονης παρουσίας των οξέων στο στόμα.