Η λεύκανση των δοντιών δε χρησιμοποιεί μέσα που να δρουν

μηχανικά επάνω στα δόντια, όπως είναι ο τροχός, οι υπέρηχοι ή το λέιζερ. Χρησιμοποιούνται ειδικοί χημικοί παράγοντες λεύκανσης, το υπεροξείδιο του καρβαμιδίου και το υπεροξείδιο του υδρογόνου. Συνεπώς, οποιαδήποτε ευαισθησία που θα μπορούσε να εμφανιστεί κατά την εφαρμογή της, δεν οφείλεται σε καταστροφή οδοντικής ουσίας, αλλά στην επίδραση των προϊόντων διάσπασης των λευκαντικών παραγόντων στον πολφό, μέσω της διάχυσής τους στην οδοντίνη. Ένας μικρός αριθμός ασθενών που εφαρμόζουν τη λεύκανση μπορεί να εμφανίσει ευαισθησία, κυρίως στα κάτω πρόσθια δόντια και στους πλάγιους τομείς επάνω, κατά τη διάρκεια της λεύκανσης ή και για ένα με δύο εικοσιτετράωρα μετά την εφαρμογή. Η ευαισθησία αυτή μπορεί να περιοριστεί με τη χρήση ειδικής οδοντόκρεμας απευαισθητοποίησης, όπως αυτές που χρησιμοποιούνται σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση ευαισθησίας της οδοντίνης. Η οδοντόκρεμα αυτή απευαισθητοποιεί τις απολήξεις των νεύρων μέσα στα σωληνάρια της οδοντίνης και ταυτόχρονα φράσσει τους πόρους του δοντιού για να μην είναι εύκολη η δράση των προϊόντων της λεύκανσης στο εσωτερικό του δοντιού. Τέλος, ευαισθησίες μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διαδικασία της λεύκανσης εάν υπάρχουν περιοχές όπου έχουμε αποκάλυψη της ρίζας του δοντιού ή τερηδονικές βλάβες που προσφέρουν εύκολη πρόσβαση των δραστικών παραγόντων προς τον πολφό. Αυτές οι περιοχές καλύπτονται και προστατεύονται με ειδικό υλικό που τοποθετείται από τον οδονίατρο, για να προλάβουμε οποιαδήποτε ενόχληση.