Συνήθως τα παιδικά δόντια ξεκινούν να κουνιούνται και να "πέφτουν" μετά την ηλικία των έξι ετών.

Από εκείνη τη στιγμή, θα ακολουθήσει μια σταδιακή αλλαγή όλων των παιδικών δοντιών σε διάστημα περίπου 6-7 ετών. Ωστόσο, μπορεί να παρατηρήσουμε ότι κάποιο δοντάκι δεν κουνιέται, ενώ το αντίστοιχό του της άλλης πλευράς έχει ήδη βγει. Αυτό αρχικά δε θα πρέπει να μας ανησυχήσει. Δεν είναι απαραίτητο να κουνιούνται ταυτόχρονα τα ίδια δόντια δεξιά και αριστερά. Εάν, βέβαια περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα αρκετών μηνών και δεν υπάρχει έστω κινητικότητα στο δόντι, τότε θα πρέπει να αναζητήσουμε τη βοήθεια του παιδοδοντιάτρου, ο οποίος βέβαια, εφόσον είμαστε επιμελλείς στους τακτικούς ελέγχους, θα το έχει ήδη εντοπίσει, εάν υπάρχει πρόβλημα.

Το ότι ένα δόντι δεν κουνιέται μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Για να κουνηθεί το δόντι θα πρέπει να έχει αρχίσει η απορρόφηση της ρίζας του από το διάδοχο μόνιμο δόντι. Εάν, λοιπόν, το μόνιμο δόντι βρίσκεται σε λάθος θέση ή δεν υπάρχει καν ως αντικαταστάτης του παιδικού, τότε δε θα πέσει το παιδικό. Ακόμη, μπορεί ένα παιδικό δόντι, και κυρίως δόντι που έχει υποστεί στο παρελθόν ενδοδοντική θερπαεία (απονεύρωση), να έχει δημιουργήσει ισχυρή σύνδεση με το κόκαλο της γνάθου και να μην επιτρέπει την απόπτωσή του. Τέλος, υπάρχει πιθανότητα το παιδικό δόντι, να έχει χάσει μεν τη ρίζα του, αλλά λόγω ανατολής των γειτονικών μόνιμων δοντιών να έχει σφινώσει μεταξύ τους. Σε όλες τις περιπτώσεις θα πρέπει να συμβουλευτούμε τον παιδοδοντίατρό μας και μετά από ακτινογαφική εξέταση να προχωρήσουμε σε θεραπεία.