Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δεν μπορεί να είναι απόλυτη και εφαρμόσιμη η ίδια σε κάθε περίπτωση.

Τις περισσότερες φορές, εάν λείπει κάποιο δόντι που έχει εξαχθεί για οποιονδήποτε λόγο ή λείπει εκ γενετής, προτείνεται η τοποθέτηση οδοντικού εμφυτεύματος το συντομότερο δυνατό, ώστε να μη χαθεί οστό από την π7εριοχή, αλλά και να μην επηρεαστεί η θέση των γειτονικών δοντιών.

Σε λίγες περιπτώσεις, ιδιαίτερα εάν έχουν περάσει χρόνια από την απώλεια του δοντιού που δημιούργησε το κενό στο στόμα, είναι πιθανό να μπορούμε με ορθοδοντική θεραπεία να μετακινήσουμε κατάλληλα τα διπλανά δόντια για να καλύψουμε το κενό. Αυτό, βέβαια, με την προϋπόθεση ότι δε διαταράσσουμε την ισορροπία στο υπόλοιπο στόμα.

Πολύ συχνότερα, θα λέγαμε ότι υπάρχει συνεργασία της ορθοδοντικής και της εμφυτευματολογίας. Μια συνεργασία πολύτιμη για τη δημιουργία του απαραίτητου χώρου από την ορθοδοντική, ώστε να τοποθετηθεί με ασφάλεια το εμφύτευμα στο κενό που υπάρχει και να δημιουργηθεί μια αισθητικά και λειτουργικά σωστή θέση για την προσθετική αποκατάσταση.