Στο κεντρικό τμήμα του δοντιού υπάρχει ο χώρος που ονομάζεται πολφός και μέσα σε αυτόν βρίσκονται τα νεύρα. Η στιβάδα που περιβάλλει

τον πολφό είναι η οδοντίνη και γύρω από αυτήν βρίσκεται η αδαμαντίνη (γνωστή και ως σμάλτο) που προστατεύει το δόντι από τα εξωτερικά βλαβερά ερεθίσματα. Το στρώμα της οδοντίνης περιέχει πολλά μικροσκοπικά σωληνάρια. Το σμάλτο του δοντιού περιβάλλει και κλείνει την είσοδο αυτών των σωληναρίων. Εάν σε κάποια περιοχή του δοντιού υπάρχει διάβρωση του σμάλτου, τότε το κρύο, το ζεστό, το γλυκό και το ξινό μπορεί να δημιουργήσουν ευαισθησία στο δόντι που δεν υπήρχε φυσιολογικά. Αυτό συμβαίνει επειδή το ερέθισμα που δημιουργείται μεταφέρεται μέσω των σωληναρίων της οδοντίνης μέχρι τον πολφό και δίνει την αίσθηση του πόνου ή της ενόχλησης. Για τη θεραπεία αυτών των ευαισθησιών υπάρχουν διάφορες μέθοδοι, όπως η τοπική επάλειψη με φθοριούχο σκεύασμα που κλείνει τους πόρους του δοντιού, εφαρμογή λέιζερ ή σφράγισμα, σε συνδυασμό με τη χρήση μιας οδοντόκρεμας απευαισθητοποίησης. Η κατάλληλη μέθοδος θα επιλεγεί μετά από εξέταση της κάθε περίπτωσης από τον οδοντίατρο.